Het Parool over het overlijden van Jules Schelvis
Het bijzondere levensverhaal van Jules Schelvis. Uitzending van Netwerk (4 mei 2007)
Stichting Sobibor
Sobibor interviews ~ Jules Schelvis
NPO Geschiedenis ~ verschillende interviews met Jules Schelvis
Holocaust Research Project ~ Jules Schelvis
NPS-De Oorlog ~ Jules Schelvis
Twitter ~ Jules Schelvis
Posts tonen met het label Pensamentos ~ Overdenkingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pensamentos ~ Overdenkingen. Alle posts tonen
maandag 4 april 2016
I.M. Jules Schelvis 07-01-1921 ~ 03-04-2016
zondag 23 november 2014
dinsdag 8 juli 2014
donderdag 31 oktober 2013
donderdag 28 maart 2013
woensdag 10 oktober 2012
dinsdag 25 september 2012
woensdag 22 augustus 2012
woensdag 8 augustus 2012
A arte de vida
Levenskunst is niet in de laatste plaats het vermogen van iets noodzakelijks af te zien en jezelf in plaats daarvan iets overbodigs te gunnen.
Vittorio de Sica
maandag 23 juli 2012
Voor wie een zwembad in de tuin wil... Zo doe je dat!
woensdag 11 juli 2012
Blogstuk over Het Nationale Cantaballet
In de prachtige oude gashouder van het Westerpark in
Amsterdam is de stemming verwachtingsvol. Iedereen is gereed voor de uitvoering
van Het Nationale Canta
Ballet; een uniek project waarin gehandicapten met een Canta, het
welbekende 45 km autootje, dansen met dansers van Het Nationale Ballet. Eerder
al schreef ik een blog
over de documentaire-serie De Canta Danst. Daarin maken we kennis met
de Cantarijders en de dansers van Het Nationale Ballet. Deze twee groepen
blijken veel meer gemeen te hebben dan je op het eerste gezicht zou
veronderstellen.
Maar nu is het dan echt zover. De uitvoering van het
ballet! De lichten gaan uit, de spotlights aan, muziek vult de ruimte en daar
rijdt het eerste knalrode wagentje de lichtcirkel van de gashouder binnen. Ik
ben direct in tranen. Er volgen meer autootjes en samen snorren en zwieren ze
door de ruimte, later vergezeld door dansers in rood/wit/blauwe pakken, die de
wagentjes lokken, terugsturen, uitdagen, ermee spelen. Ik ben betoverd, en de
tranen blijven ook de rest van de voorstelling stromen. Thuis lees ik op
Facebook en Twitter dat dat meer mensen is overkomen. Wat is het dat zo raakt in
deze voorstelling?
Voor mij zijn het een aantal aspecten tezamen. In de
eerste plaats is het uitermate ongewoon om een gehandicaptensymbool bij uitstek
(de Canta), in een esthetische context geplaatst te zien. Sterker nog, om een
hulpmiddel tot kunst verheven te zien worden. De negatieve beeldvorming rond
handicap en ziekte is zo dominant, dat het bijna shockerend is om terecht te
komen in een tegenovergestelde werkelijkheid. Als ik de Canta’s en haar
bestuurders als sterren in de spotlights geplaatst zie, is dat vooral
overweldigend vanwege het schrille contrast met de dagelijkse realiteit. Daar is
gehandicapt-zijn nog voornamelijk geassocieerd met lijden en ongeluk. Ik ben
alle deelnemers aan het ballet dan ook diep dankbaar dat zij met dit beeld
afrekenen. De levenslust en de vitaliteit spatte van hen en hun autootjes af.
Een tweede aspect dat me diep beroert is het samengaan
van gezonde en gebutste lijven in een groot geheel. Door samen te dansen wordt
zichtbaar dat elk lijf zijn eigen schoonheid heeft en zijn eigen vormentaal. Ik
kijk net zo gefascineerd naar het door polio getekende lijf van Freek - die
helemaal alleen en met zichtbare moeite een oversteek maakt door het midden van
de gashouder - als naar de sierlijke bewegingen van de prima ballerina. Het
speciale Multiple Sclerose loopje van Karin Spaink, met rode jurk en knalrode
hakschoenen, boeit net zozeer als de kunsten die de jeugdige dansers uitvoeren.
Het Cantaballet blijkt een ware ode aan de schoonheid van diversiteit. Gezonde
en beperkte lijven verrijken elkaar wederzijds.
Het is dan ook jammer – en dat is mijn enige punt van
kritiek – dat het ‘lijdende lichaam’ ineens weer vol voor het voetlicht komt
door het voordragen van teksten uit interviews met deelnemers. Los van het feit
dat deze teksten een lelijke stijlbreuk vormen met de rest van het ballet,
worden dansers ineens toch weer gehandicapten, en helaas ook nog eens op zeer
pathetische wijze. Zinnen als: “Mijn nieren zijn op”, “Zero elegance”, “Ik ben
altijd gepest”. “Ik heb een dikke, vette buik”, zijn tenenkrommend. Juist in een
ballet waarin de onderscheiding tussen gezond en ziek op sublieme wijze wordt
overstegen, is zo’n scène misplaatst.
Tenslotte, als laatste aspect, wil ik het zichtbare
plezier van alle deelnemers noemen. Niet alleen de Cantarijders, ook de dansers
van Het Nationale Ballet lijken doordrongen van het besef dat wat hier gebeurt
uniek is. Iedereen straalt! Een knappe gast die daar niet van aan het huilen
gaat.
Rest mij één vraag. Wanneer komt er een rolstoelballet?
Ik wil dolgraag meedoen!
Marie-Jose - Bessensaus met rozen blog
dinsdag 10 juli 2012
Serie "De Canta Danst!"
Deel 1: zondag 3 juni 2012
Deel 2: zondag 10 juni 2012
Deel 3: zondag 17 juni 2012
Deel 4: zondag 24 juni 2012
maandag 21 mei 2012
Eric Valli
Eric Valli, Vu du Ciel
Off the Grid, Eric Valli
There are growing number of people
who have decided to live light on the earth
to not be a part of problem anymore
I spent the last few years with four of them
striving for harmony with nature
in the most pristine corners of United States.
woensdag 29 februari 2012
maandag 27 februari 2012
vrijdag 20 mei 2011
zaterdag 5 maart 2011
"Morre lentamente...."
"Morre lentamente quem não viaja,
Quem não lê,
Quem não ouve música,
Quem destrói o seu amor-próprio,
Quem não se deixa ajudar.
Morre lentamente quem se transforma escravo do hábito,
Repetindo todos os dias o mesmo trajecto,
Quem não muda as marcas no supermercado,
não arrisca vestir uma cor nova,
não conversa com quem não conhece.
Morre lentamente quem evita uma paixão,
Quem prefere O "preto no branco"
E os "pontos nos is" a um turbilhão de emoções indomáveis,
Justamente as que resgatam brilho nos olhos,
Sorrisos e soluços, coração aos tropeços, sentimentos.
Morre lentamente quem não vira a mesa quando está infeliz no trabalho,
Quem não arrisca o certo pelo incerto atrás de um sonho,
Quem não se permite,
Uma vez na vida, fugir dos conselhos sensatos.
Morre lentamente quem passa os dias queixando-se da má sorte ou da Chuva incessante,
Desistindo de um projecto antes de iniciá-lo,
não perguntando sobre um assunto que desconhece
E não respondendo quando lhe indagam o que sabe.
Evitemos a morte em doses suaves,
Recordando sempre que estar vivo exige um esforço muito maior do que o
Simples acto de respirar.
Estejamos vivos, então!"
Pablo Neruda
woensdag 9 februari 2011
Interesting....
| A mirror or 2-way glass? No space leave, the place.....I think I'll remember now. 2 - WAY GLASS IMAGE
MIRROR IMAGE
A Mirror or a 2-Way Glass? How can you tell when you are in a room, restroom, motel, etc. with a mirror or a 2-way glass? or actually a 2-way mirror (i.e., they can see you, but you can't see them)? There have been many cases of people installing 2-way mirrors in Place the tip of your fingernail against the reflective surface and if there is a GAP between your fingernail and the image of the nail, then it is GENUINE mirror. However, if your fingernail DIRECTLY TOUCHES the image of your nail, then BEWARE! IT IS A 2-WAY MIRROR! (as in above pix) Remember, every time you see a mirror, do the "fingernail test." It doesn't cost you anything. No Space, Leave the Place. Thanks to Pam Napoli, Dallas |
vrijdag 22 oktober 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
