I.M. Patas (Patinhas) xx-xx-1999 ~ 03-02-2015

I.M. Nelson Mandela 18-07-1918 ~ 05-12-2013

 

 

 

Nelson Mandela in Amsterdam in 1999. Ik was erbij... (de foto is van rederijdekooij.nl)

Hele grote zwam voor mem!

Loesje over College van Bestuur VU

Os pombinhos tem pombinhos a casa

O José famoso

Heftige wolk in Foz do Arelho

Ai, Portugal....

Que riqueza....

Voor wie een zwembad in de tuin wil... Zo doe je dat!

Para quem quer uma piscina no jardim, faz assim!

Expo: Ressonancias

Ressonâncias from arqueomike

Blogstuk over Het Nationale Cantaballet

Canta Ballet: De Uitvoering

In de prachtige oude gashouder van het Westerpark in Amsterdam is de stemming verwachtingsvol. Iedereen is gereed voor de uitvoering van Het Nationale Canta Ballet; een uniek project waarin gehandicapten met een Canta, het welbekende 45 km autootje, dansen met dansers van Het Nationale Ballet. Eerder al schreef ik een blog over de documentaire-serie De Canta Danst. Daarin maken we kennis met de Cantarijders en de dansers van Het Nationale Ballet. Deze twee groepen blijken veel meer gemeen te hebben dan je op het eerste gezicht zou veronderstellen.

Maar nu is het dan echt zover. De uitvoering van het ballet! De lichten gaan uit, de spotlights aan, muziek vult de ruimte en daar rijdt het eerste knalrode wagentje de lichtcirkel van de gashouder binnen. Ik ben direct in tranen. Er volgen meer autootjes en samen snorren en zwieren ze door de ruimte, later vergezeld door dansers in rood/wit/blauwe pakken, die de wagentjes lokken, terugsturen, uitdagen, ermee spelen. Ik ben betoverd, en de tranen blijven ook de rest van de voorstelling stromen. Thuis lees ik op Facebook en Twitter dat dat meer mensen is overkomen. Wat is het dat zo raakt in deze voorstelling?

Voor mij zijn het een aantal aspecten tezamen. In de eerste plaats is het uitermate ongewoon om een gehandicaptensymbool bij uitstek (de Canta), in een esthetische context geplaatst te zien. Sterker nog, om een hulpmiddel tot kunst verheven te zien worden. De negatieve beeldvorming rond handicap en ziekte is zo dominant, dat het bijna shockerend is om terecht te komen in een tegenovergestelde werkelijkheid. Als ik de Canta’s en haar bestuurders als sterren in de spotlights geplaatst zie, is dat vooral overweldigend vanwege het schrille contrast met de dagelijkse realiteit. Daar is gehandicapt-zijn nog voornamelijk geassocieerd met lijden en ongeluk. Ik ben alle deelnemers aan het ballet dan ook diep dankbaar dat zij met dit beeld afrekenen. De levenslust en de vitaliteit spatte van hen en hun autootjes af.

Een tweede aspect dat me diep beroert is het samengaan van gezonde en gebutste lijven in een groot geheel. Door samen te dansen wordt zichtbaar dat elk lijf zijn eigen schoonheid heeft en zijn eigen vormentaal. Ik kijk net zo gefascineerd naar het door polio getekende lijf van Freek - die helemaal alleen en met zichtbare moeite een oversteek maakt door het midden van de gashouder - als naar de sierlijke bewegingen van de prima ballerina. Het speciale Multiple Sclerose loopje van Karin Spaink, met rode jurk en knalrode hakschoenen, boeit net zozeer als de kunsten die de jeugdige dansers uitvoeren. Het Cantaballet blijkt een ware ode aan de schoonheid van diversiteit. Gezonde en beperkte lijven verrijken elkaar wederzijds.

Het is dan ook jammer – en dat is mijn enige punt van kritiek – dat het ‘lijdende lichaam’ ineens weer vol voor het voetlicht komt door het voordragen van teksten uit interviews met deelnemers. Los van het feit dat deze teksten een lelijke stijlbreuk vormen met de rest van het ballet, worden dansers ineens toch weer gehandicapten, en helaas ook nog eens op zeer pathetische wijze. Zinnen als: “Mijn nieren zijn op”, “Zero elegance”, “Ik ben altijd gepest”. “Ik heb een dikke, vette buik”, zijn tenenkrommend. Juist in een ballet waarin de onderscheiding tussen gezond en ziek op sublieme wijze wordt overstegen, is zo’n scène misplaatst.

Tenslotte, als laatste aspect, wil ik het zichtbare plezier van alle deelnemers noemen. Niet alleen de Cantarijders, ook de dansers van Het Nationale Ballet lijken doordrongen van het besef dat wat hier gebeurt uniek is. Iedereen straalt! Een knappe gast die daar niet van aan het huilen gaat.

Rest mij één vraag. Wanneer komt er een rolstoelballet? Ik wil dolgraag meedoen! 

Marie-Jose - Bessensaus met rozen blog

I.M. Gerrit Komrij (1944 - 2012)

Foto: Philip Mechanicus / Hollandse Hoogte


DN Artes - Morreu Gerrit Komrij, poeta holandês a viver em Portugal

NRC - Fotoreportage Gerrit Komrij









Volkskrant - Ramsy Nasr schrijft: Voor Gerrit

Ze zeiden dat je milder was geworden.
Hij is versoepeld de laatste tijd
verdomd, en schopt niet meer als vroeger.
Ik ken je weinig langer dan vandaag
kwam voor je vijandschap te laat
maar lieve Gerrit, nu je dan voorgoed
bedaard in je gedichten woont
de resten uitgezaaid tussen planken
nu je zonder stem, zonder koperen stem
nu je navelloos, nergens je stem -
kom dan dichter, met je tedere afstand
grijp je vast en vertak, geef ons hier
voor de laatste ondergrondse keer
je donkere kus van de poëzie.
Als ik ooit in dit leven wortelschiet
zal het door jou zijn. Alleen op papier
vinden de vogels reservenesten
bouwen de mensen zichzelf een land.
Ik wilde vandaag een reservedood bouwen
mijn dikke, dunne, zieke Komrij
om enkel de dood in op te vouwen.

Marinedagen Den Helder

Het Nationale Cantaballet gister...

Fotoreportage Cantaballet NTR
Het Nationale Cantaballet op twitter
Het was GEWELDIG!!!!!!!! Zucht...

Reinauguração do Jardim Botânico de Lisboa

Glidecam, vette shit!

Varen voor Mem's verjaardag!

Spits - Cantaballet

Repetitie Cantaballet in de krant

Fotoreportage repetitie Cantaballet van gister in de Volkskrant
(Zelfde) Fotoreportage repetitie Cantaballet van gister in het Parool
M'n bakkie en ik staan er vijf keer op maar niet herkenbaar, hoor!
En nog een artikel in het Noordhollands Dagblad van een paar dagen geleden

O Jardim Regressa à Cidade

Sessão Pública de reabertura do Jardim Botânico
14/06/2012
Programa

18h15 - Concerto de Cravo de Cristiano Holtz-Laboratório Chimico da Escola Politécnica
19h00 - Reabertura da Alameda das Palmeiras
19h15 - Assinatura de Protocolo entre a Universidade de Lisboa e a Câmara Municipal de Lisboa e o Jardim Botânico
19h45 - Inauguração da Exposição de Fotografias de José M. Rodrigues (Prémio Pessoa 1999) sobre o Jardim Botânico e o Lançamento do livro Jardim Botânico de Lisboa

Organização

Jardim Botânico de Lisboa

Localização
Museu Nacional de História Natural e da Ciência, Lisboa

Horário
18h15 - 20:00h